مروری بر ترکیبات موثره گیاه زعفران

زعفران یکی از باارزش‌ترین گونه‌های گیاهی در دنیاست که کاربرد دارویی و ادویه‌ای دارد. نام علمی زعفران خوراکی Crocus sativus L. است و گیاهی علفی، چندساله و دارای بنه می‌باشد. حدود ۱۵۰ ترکیب فرار و غیرفرار در زعفران شناسایی شده است. کاروتنوئیدهای محلول در آب که به‌صورت ویژه، کروسین، رنگ زعفران را مشخص می‌کند، گلیکوزید پیکروکروسین مسئول تلخی در زعفران است و سافرانال خصوصیات بو و عطر را در این گیاه به‌وجود می‌آورد. زعفران دارای چهار ترکیب فعال زیستی است: کروسین، کروسیتین، پیکروکروسین و سافرانال. این چهار ترکیب، ترکیباتی هستند که باعث بروز اثرات دارویی و غذایی ارزشمند در زعفران می‌شوند. همچنین، زعفران دارای دو ویتامین ضروری بدن است: ریبوفلاوین (ویتامین ب ۲) و تیامین (ویتامین ب ۱). در این مطالعه مروری بر مقالات علمی اخیر در مورد ترکیبات موثره گیاه زعفران انجام شده است.

Saffron is one of the most valuable plant species globally, with medicinal and culinary applications. Its scientific name is Crocus sativus L., and it is a herbaceous, perennial plant with corms. Approximately 150 volatile and non-volatile compounds have been identified in saffron. Water-soluble carotenoids, particularly crocin, determine saffron’s color; the glycoside picrocrocin is responsible for its bitterness; and safranal contributes to its aroma and fragrance. Saffron contains four bioactive compounds: crocin, crocetin, picrocrocin, and safranal, which are responsible for its valuable medicinal and nutritional properties. Additionally, saffron contains two essential vitamins: riboflavin (vitamin B2) and thiamine (vitamin B1). This study reviews recent scientific articles on the active compounds of saffron.