بررسی ساختاری و طیف‌سنجی نشاسته‌های زعفران در مراحل مختلف رشد

برای بررسی خواص ساختاری و طیف‌سنجی نشاسته‌های زعفران، پیاز زعفران و سه نوع نشاسته جدا شده در مراحل مختلف رشد کشت داده شدند. همه نشاسته‌های زعفران ذرات ریز (8.38-13.15 میکرومتر) و الگوی پراش اشعه ایکس نوع C را نشان می‌دهند. علاوه بر این، اندازه ذرات، محتوای آمیلوز، محتوای آب و بلورینگی نشاسته زعفران در طول رشد و نمو، به ویژه در زمان تشکیل جوانه، تغییر می‌کند. نشاسته‌های زعفران در مقایسه با نشاسته‌های ذرت، سیب‌زمینی و موز ویژگی‌های منحصر به فردی دارند. محتوای آمیلوز علیرغم ذرات ریز، زیاد است. طیف‌سنجی رامان نشان می‌دهد که شدت باند اصلی نشاسته در 473 cm-1 در زعفران قوی‌تر از سایر منابع گیاهی است. این نتیجه را می‌توان به ذرات ریز نشاسته زعفران نسبت داد. داده‌ها نشان می‌دهند که پیازهای زعفران نشاسته‌های منحصر به فردی دارند که نشان‌دهنده پتانسیل آنها به عنوان منبع نشاسته جدید برای کاربردهای غذایی و صنعتی است.

To investigate the structural and spectroscopic properties of saffron starches, saffron bulbs and isolated three types of starch are cultivated at different growth stages. All saffron starches exhibit fine particles (8.38–13.15 µm) and a C-type X-ray diffraction pattern. Furthermore, the particle size, amylose content, water content, and crystallinity of the saffron starch change during the growth and development, in particular, at bud formation. Saffron starches have unique characteristics compared with corn, potato, and banana starches; the amylose content is high in spite of the fine particles. Raman spectroscopy indicates that the intensity of the main starch band at 473 cm–1 is stronger in saffron than that in other botanical sources. This result can be attributed to the fine particles of saffron starches. The data demonstrate that saffron bulbs have unique starches, suggesting their potential as a new starch source for food and industrial applications.