سبیل‌ها، شنل‌ها و پیراهن‌های زعفرانی: چه چیزی قانون تجملات را در ایرلند انگلیسی قرون وسطی برانگیخت؟

قوانین صرفه‌جویی—قوانینی که نمایش وضعیت اجتماعی از طریق لباس، مدل مو، زره و دیگر نشانه‌های بصری را تنظیم می‌کردند—در سراسر اروپا با فرکانس روزافزون از اواخر قرن سیزدهم به اجرا درآمدند. قوانین صرفه‌جویی از مستعمره انگلیس در ایرلند، که از سال ۱۲۹۷ به بعد به تصویب رسیدند، هرگز به عنوان یک مجموعه حقوقی متمایز تحلیل نشده و در زمینه گسترده‌تر اروپایی تفسیر نشده‌اند. مقایسه قوانین ایرلندی با همتایان اروپایی آن‌ها برجسته‌ترین نشانه‌های موقعیت اجتماعی را که قانون‌گذاران مستعمره بیشترین نگرانی را در حفظ آن داشتند، نشان می‌دهد.

قوانین ایرلندی همان نگرانی اساسی را دارند که بیشتر قوانین صرفه‌جویی را برانگیخت: این که موقعیت اجتماعی یک شخص به‌طور دقیق در ظاهر او منعکس شود. با این حال، آن‌ها به طور قابل توجهی با بخش بزرگی از مطالب اروپایی در نوع موقعیت‌هایی که عمدتاً به آن‌ها توجه داشتند، تفاوت دارند. به عنوان مثال، آن‌ها به ندرت به پوشش زنان پرداخته یا تلاش کرده‌اند هزینه‌کرد را محدود کنند.قابل توجه‌ترین نکته این است که در اروپا، اعلام رتبه و وضعیت اجتماعی اصلی‌ترین نگرانی قوانین هزینه‌ای بود، در حالی که در ایرلند، تمایز بر اساس قومیت تمرکز اصلی به شمار می‌رفت. توجه نسبتاً کم به وضعیت اجتماعی در قوانین ایرلندی به چندین عامل اقتصادی و اجتماعی مربوط می‌شود، اما همچنین بازتاب‌دهنده اهمیت تقسیمات قومی بین انگلیسی‌ها و ایرلندی‌ها در جهان‌بینی قانون‌گذاران مستقر در مستعمره است.

“Sumptuary laws—laws that regulated displays of status through clothing, hairstyles, armor, and other visual markers—were enacted across Europe with increasing frequency begin ning in the late thirteenth century. Sumptuary laws from the English colony in Ireland, pro mulgated from 1297 onward, have never been analyzed as a distinct corpus of law nor interpreted in the wider European context. Comparison of the Irish laws with their European counterparts highlights the markers of status that lawmakers in the colony were most anxious to preserve.

Irish laws share the same core concern that prompted most sumptuary law: that a person’s position in society was faithfully reflected in their appearance. They differ markedly from much European material, however, in the types of status with which they were primarily concerned. They rarely addressed, for example, the attire of women or sought to restrain expen diture. Most notably, in Europe the signaling of rank and social status was the main concern of sumptuary laws, while in Ireland differentiation by ethnicity was the primary focus. The relative inattention to social status in the Irish laws relates to several economic and societal factors but also reflects the centrality of ethnic division between English and Irish to the worldview of lawmakers in the colony.”