“مکانیسم احتمالی رکسیون زاویه و سیکلودیالیز تروماتیک “

در هنگام ضربه چشمی کند، نیروهای فشاری قدامی-خلفی وارده باعث گسترش استوایی کره چشم می‌شوند. این ممکن است منجر به آسیب به جسم مژگانی شود که معمولاً به صورت عقب‌نشینی زاویه یا سایکلودیالیز ظاهر می‌گردد. نویسندگان فرض می‌کنند که احتمالاً یک انقباض غیرمتعادل بین فیبرهای مژگانی طولی و دایره‌ای و وجود یک «منطقه بافر مورب» ضعیف ذاتی، یک صفحه جدایش بین این دو ایجاد می‌کند که منجر به عقب‌نشینی زاویه می‌شود.

هنگامی که نیروهای قوی‌تری وارد می‌شوند، گسترش استوایی اسکلرا ممکن است بر توانایی جسم مژگانی در پیروی از آن غلبه کند و فیبرهای طولی مژگانی کشیده ممکن است سپس از خار اسکلرال جدا شوند که باعث سایکلودیالیز می‌شود. علاوه بر این، جت‌های معمول آب زلاله که به سمت زاویه هدایت می‌شوند نیز ممکن است آسیب جسم مژگانی را تشدید کنند.بنابراین، نیروهای خارجی پرت‌کننده واضح همراه با آناتومی پیچیده عضله مژکی و عملکرد متفاوت آن ممکن است نقش مهمی در ایجاد پس از سانحه زاویه‌ای و سیکلودیالیز داشته باشند.

During blunt ocular trauma, the anteroposterior compressive forces confronted lead to consequent equatorial expansion of the globe. This may result in ciliary body trauma, typically manifesting as angle recession or cyclodialysis. The authors hypothesize that a likely asymmetric contraction between the longitudinal and circular ciliary fibers, and an intrinsic weak “oblique buffer zone” creates a plane of separation between the 2, resulting in angle recession.

When stronger forces are met with, the equatorial expansion of the sclera may outperform the ability of the ciliary body to follow it, and the taut longitudinal ciliary fibers may subsequently disinsert from the scleral spur causing cyclodialysis. In addition to this, the routinely thought dismembering aqueous jets directed toward the angle may also accentuate ciliary body trauma. Therefore, the vivid distractive external forces along with the complex ciliary muscle anatomy and differential functionality may play a crucial role in causation of post-traumatic angle recession and cyclodialysis